Seint og um síðir heyrist frá okkur á þessum slóðum. Ætli það megi ekki segja að Facebook hafi étið upp allan tíma sem annars fór í að sinna þessari síðu.
En svo fór ég að átta mig á því að þessi síða hefur alltaf verið upplýsingaveita fyrir mig - sjá hvað Elma Hlín var að gera hverju sinni og hvernig þroskinn dafnaði. Og mig grunar að ég muni hafa jafn gaman af því að rifja upp þroskasögu Elvars Hrafns þegar fram líða stundir svo það er eins gott að pára eitthvað hér - þó svo að það sé ekki fyrir neinn annan en sjálfa mig :)
Í janúar fór Elvar Hrafn að sofa inni hjá Elmu Hlín. Pabbi og mamma höfðu gefið okkur þessar fínu kojur og nú var Elma Hlín farin að sofa í efri kojunni en Elvar Hrafn var reyndar enn í rimlarúminu - enda var amma í neðri kojunni. Hún kom og var í nokkrar vikur að aðstoða við umönnun tvíburanna, þeirra Júlíu Huldar og Hilmars Atla sem fæddust 8. janúar. En til að hún kæmi fersk í ungbarnaeftirlitið á morgnanna þá var talið ráðlagt að hún myndi gista hjá okkur. Í mars fór hann svo að sofa í neðri kojunni og það gekk rosalega vel. Hann hefur alveg látið það vera að príla í stiganum nema 2x og vonandi verður svo eitthvað áfram, hann er ekki orðinn nógu stór til að kunna það að vera uppi ( held ég alla vega ).
Elvar Hrafn er alla tíð búinn að vera mjög sáttur hjá Ragnheiði dagmömmu og það er teljandi á fingrum annarrar handar þau skipti sem hann vældi eitthvað þegar átti að kveðja, Hann hætti hjá henni 10. júlí síðastliðinn og byrjaði á leikskólanum Rauðhól 17. ágúst. Á 5. degi í aðlögun fór hann að gráta þegar við kvöddum hann og síðan þá hefur hann haldið uppteknum hætti en það er víst búið mjög fljótlega eftir að Valgeir kveður hann. Annars er hann er svo mikill jafnaðargeðs drengur ( ennþá alla vega.... ) og það er ekki margt sem raskar ró hans. Reyndar byrjaði hann á því að lok júlí að lemja ef hlutirnir eru ekki eftir hans höfuði og auðvita erum við ekki sátt við þá hegðun en mér heyrist á öðrum foreldrum að þetta sé fullkomlega eðlilegt og við ættum ekkert að kippa okkur upp við þetta. Elvar Hrafn kemur hins vegar samviskusamlega til okkar og segir: lemma systu ( lemja systu ) þegar hann er búinn að vera að dangla í hana. Hún er auðvita ekki alltaf sátt við þessa hegðun heldur en hún er ótrúlega þolinmóð gagnvart honum og ef maður biður hana um að sinna honum svo maður fái vinnufrið eða hvað það nú er sem maður þarf að bardúsa, þá röltir hún með hann inn í herbergi og byggir handa honum hús úr trékubbunum, raðar dýrunum eða fer með hann í mömmó. Honum finnst að sjálfsögðu allt rosalega spennandi sem systa gerir og apar óspart upp eftir henni. Núna er t.d. allt mamman eða pabbinn - sama hvað hann leikur með. Það er í beinu samhengi við stærð hlutanna hvor hluturinn fær hlutverkið pabbinn og hvor mamman. Stærri steinninn er pabbinn, minni bíllinn er mamman o.s.frv.
Strax í byrjun apríl byrjuðu orðin að detta inn eitt af öðru og í lok maí hafði ég skrifað niður ca 100 orð. Upp úr miðjum júlí fóru svo að koma tveggja orða setningar og núna eru þær orðnar þriggja orða. T.d. í gær sagði hann: Olala koma heimsókn - og ef svo ólíklega vill til að einhver er ekki að átta sig á því hver Olala er þá er best að útskýra það, Sóley Lára.
Elvar Hrafn hleypur helst á milli staða - og það er eitt af fáu sem hann gæti haft frá móður sinni - jú og líka það að finnast ógeðslegt að labba berfættur í grasinu. Við getum sett hann á pallinn berfættan og treyst því að hann fari ekki neitt. En að öðru leiti er hann mjög líkur föður sínum í útliti og það má nær öruggt telja að þessi rósemd er frekar frá Valgeiri. Elma Hlín minnir meir á mig :) bæði í útliti og fasi. Við vorum t.d. í 80 ára afmæli hjá Árna langafa núna 28. júlí og þá voru nokkrir sem höfðu ekki séð okkur í langan, langan tíma og fannst þeir hoppa aftur í tíma við að sjá hana skoppa um :) Það sama og fólkið hans Valgeirs segir svo gjarnan þegar það sér Elvar Hrafn, svo við virðumst skipta þessu bróðurlega á milli okkar... en hvað verður nú??? Það var líka gaman að því að Elvar Hrafn var að skoða gömul albúm með ömmu í sveitinni um daginn og þar benti hann samviskusamlega á allar myndir af mér og sagði systa. Oft rifjast líka upp fyrir mér gömul atvik úr æsku þar sem foreldrar mínir voru að reyna að tjónka eitthvað við mig ( ekki eins og það hafi almennt verið erfitt ) þegar ég er að reyna að tjónka við Elmu Hlín - út af samskonar uppátækjum/hegðun. T.d hefur Elma Hlín óskaplega gaman af því að syngja hátt og sem betur fer þá gerir hún það aðalega utandyra; ég man alveg þegar ég sat í rauðu vélinni ( eldgamall Ferguson ) heima og söng af hjartans innlifun, hátt!! Og annað eigum við líka sameiginlegt, mæðgurnar, með sönginn - það er að semja texta, okkar eigin útgáfu af áður útgefnum lögum sem svipar þó mikið til opnbera textans :)
Elvar Hrafn á sér uppáhald og það eru traktorar. Hann er búinn að vera með traktoradellu á háu stigi í marga mánuði. Hann dröslast með grænan John Deer traktor, sem við gáfum honum á fyrstu jólunum hans, stóran hluta dagsins. Svo eru auðvita allir aðrir traktorar spennandi. Þegar við erum í bíl þá heyrist ekki mikið í Elvari Hrafni, þar til við förum fram hjá traktor, hestum, gröfu eða öðru slíku vinnutæki, þá segir hann "mamma" þar til ég hef svarað honum og segir svo hvað hann sá, sbr. mamma, "afa" ( afa = grafa ). Hann veit hvar við förum fram hjá gröfum og traktorum á nokkrum stöðum og þá er alger þögn hjá honum þar til hann kemur auga á viðfangsefnið og þá hrópar hann nafn þess upp. Mjög skemmtilegt skal ég segja ykkur.
Við lesum fyrir þau á hverju kvöldi og bæði hafa mjög gaman af því. Elvar Hrafn biður oft um Barbapabba því í einni af þeim bókum er einmitt að finna gröfu. Lestrarefnið hefur þó verið frekar miðað að Elmu Hlín en hann virðist hafa mjög gaman af engu að síður og við lesum líka oft fyrir hann á daginn bækur sem höfða meira til hans þroska. Helst velur hann þá dýrabækur og oftar en ekki varð bæklingur um íslenska hestinn vinsælast og var hann orðinn marglímdur saman. Lengi vel þá lá Elvar Hrafn bara kyrr í rúminu sínu lengi, lengi eftir að hann vaknaði. Hann er nefninlega alger kúrikarl og veit fátt betra en að liggja með sængina sína og Tuma sinn og svo auðvita snuddu líka. Hann fær reyndar bara snuddu þegar hann er að fara að sofa og hann er rosaleg duglegur að hlíða því að láta okkur fá snudduna eða skilja hana eftir í rúminu ef við biðjum hann um það þegar hann fer fram úr. En þegar hann er orðinn þreyttur eða meiðist eitthvað þá biðjur hann gjarnan um "duddu" og það fer eftir aðstæðum hvort hún sé í boði eða ekki. Hann er eins og systir sín með það að það er mjög auðvelt að snúa huganum að öðru og þá er snuddan gleymd um leið. Aftur að kúrinu, það var þannig að áður en við fórum í sumarfrí þá lá hann bara kyrr í sínu rúmi þar til við fórum til hans eða kölluðum á hann inn til okkar. Í sumar vöknuðum við svo oft við það að heyra þau hvíslast á, hann að hvísla "systa" ef hann vaknaði á undan en hún að hvísla "Elvar Hrafn" ef hún vaknaði á undan. Svo fóru þau fram úr, komu kannski smá inn til okkar og fóru svo fram að leika sér saman. Þetta var alltaf voðalega notaleg stund og sérlega gaman að heyra í þeim bardúsa eitthvað saman. Undanfarnar nætur hefur Elvar Hrafn hins vegar verið að vakna síðla nætur og rölta inn til okkar með koddann sinn, sængina og Tuma. Hann gleymir hins vegar oftast snuddunni og biður þá pabba sinn um að ná í hana fyrir sig. Við höfum alveg fundið fylgni með því hversu snemma þau vakna og hversu bjart er inni hjá þeim svo við höfum sett dökkt flísteppi yfir gluggann hjá þeim flestar nætur í sumar.
Elvar Hrafn er nú ekki alveg að fatta þetta með barnið í bumbunni en hann hefur þó nokkrum sinnum bent á bumbuna mína og sagt "bumba - badn" og hann kemur gjarnan og kyssir á bumbuna ef Elma Hlín gerir það. Elma Hlín er alveg spennt fyrir því að fá enn eitt systkinið og heldur að þetta verði strákur. En hún vonast þó frekar eftir systur og segir að það sé pínu ósanngjarnt ef hún verði eina stelpan og svo 3 bræður. En hún skilur það að við getum ekki valið og segist muni elska barnið, sama af hvoru kyni það verður. Já það er skýr stelpa sem við eigum sem er næstum orðin fluglæs og hefur nokkuð góðan talnaskilning svo hún er vonandi vel á veg komin fyrir skólann sem hófst 24. ágúst. Hún er mjög ánægð í skólanum og segir gjarnan: Skemmtilegasta verkefnið mitt er að vera í skólanum. Vonandi gengur þetta alltaf svona vel hjá henni, maður getur ekki að því gert að hugsa til þess að þetta gæti breyst á einni nóttu!!
Við höfðum það gott í sumarfríinu okkar og eitthvað var þvælst um landið, þó minna en oft áður. Við byrjuðum á að fara í Þórsmörk frá fimmtudegi fram á sunnudag. Þar voru með okkur María Helen, Elfa Dís, Óli, Sirrý, Þórdís, Inga Birna, Helgi, Sveinn Elí og Embla Dögg. Við vorum í Básum og áttum rosa góðar stundir þarna en því miður varð ferðin heldur endasleppt. Valgeir var orðinn fárveikur aðfaranótt sunnudagsins og Elma Hlín var líka orðin veik þá um morguninn. Helgi, Inga Birna og co röltu til vinahjóna sinna og þar studdi Embla Dögg sig við brennandi heitt grill og fékk 2. stigs bruna inn í allan lófann og á fingurna. Við sáum þær mæðgur ekkert meir, Helgi kom og byrjaði á að pakka þeim niður í hendingskasti og við reyndum að létta undir með honum sem mest við máttum. María Helen tók svo ábyrgð á Sveini Elí svo foreldrarnir gætu einbeitt sér að einu barni. Björgunarsveitin kom og hlúði að Emblu Dögg en þau keyrðu svo með hana sjálf á slysó í Reykjavík. Ekki var þetta þó allt búið enn - þegar við komum að bílnum hennar Maríu Helenar þá var sprungið á honum!! Valgeir hafði tekið verkjalyf strax um morguninn og var ról fær en á leiðinni í bæinn aftur þá versnaði honum um allan helming og hríðskalf úr kulda þó að það væri búið að hækka miðstöðina þannig að hún sýndi 34°C!!! Hann og Elma Hlín voru svo veik í nokkra dag.
Við fórum einn góðviðris daginn í Nauthólsvík og áttum þar góða stund. Næst lá leiðin á Bálkastaði og þar vorum við í nokkra daga. Við komum suður í eina nótt til þess að undirbúa 80 ára afmæli Árna langafa og héldum svo strax norður aftur þegar sú veisla var búin. Við fórum þó bara í Bálkastaði í þeirri lotu en strax morguninn eftir fórum við í Skagafjörðinn að hitta Sonju, Gatla og börnin þeirra. Við þvældumst um og gistum í sumarbústað lengst úti á Skaga - á hvítabjarnarslóð!!! En svo virtist sem þeir væru ekki á ferðinni að þessu sinni. Veðrið lék nú ekki við okkur en það hefur ekki gert það á þessum slóðum þetta sumarið. Við enduðum þessa ferð á sundferð á Húnavöllum.
Við kíktum svo á ættarmót frá langömmu og langafa sem var haldið á Reykjaskóla að kvöldi afmælisdagsins hans Elvars Hrafns. Fyrr um daginn vorum við með afmælisbrönsh í Reykjavík en fórum svo norður upp úr hádeginu og kláruðum helgina þar. Elvar Hrafn og Valgeir fóru næstum strax í traktorinn í heyskap og þar sat Elvar Hrafn bundinn í stólinn í nærri 3 klst án vandræða. Það er ýmislegt á sig leggjandi fyrir traktor...
Um þessar mundir erum við bara að koma haustrútínunni á þó svo að hún gefi nú ekki alveg raunsanna mynd af því hvernig þetta verður hjá okkur í lok september og þegar líður á veturinn en einhversstaðar verðum við að byrja:)
Það eru komnar inn fullt af myndum frá þessu ári en lykilorðið er breytt, nú þarf að skeyta 2009 fyrir aftan það, notenda nafnið er enn það sama. Ekki vera feimin að senda póst ef ykkur vantar þessar upplýsingar, já eða línu á Facebook.
Ég geri hins vegar fastlega ráð fyrir því að það gerist ekkert nýtt hér fyrr en við getum sagt frá kyni, þyngd og lengd. Það er þó styttra í það en liðið er frá síðustu færslu :) bara tæpur mánuður!!