Það hefur örugglega ekki farið fram hjá ykkur að árið 2008 er komið, úffff. Og mér finnst ekki svo langt síðan ég var stelpuskott og öfundaði Ísgeir frænda af því að hann yrði 25 ára á aldamótaárinu 2000.
Það hefur nú svo sem ekkert markvert gerst hjá okkur síðan við létum heyra í okkur síðast fyrir utan þetta hefðbundna.
Að vanda héldum við jólin okkar í sveitinni og þetta var í fyrsta sinn sem Elma Hlín virkilega missti sig yfir pökkunum og hreinlega tætti þá upp hvern á fætur öðrum. Reyndar sagði hún eftir 4 pakka: " Hva, fleiri fyrir mig" en hélt svo áfram á fullri ferð. Elvar Hrafn var ekki eins spenntur yfir pökkunum en virtist hafa þeim mun meira gaman af dagskránni í sjónvarpinu eftir að hann var lagður inn í sjónvarpsherbergi til að fara að sofa. Reyndar voru þetta óttalega lasarusajól því Elma Hlín fékk streptokokka í hálsinn rétt fyrir jólin, Elvar Hrafn fékk hálsbólgu og maginn í mér var með uppsteit.
Á gamlárs vorum við með okkar hefðbundna áramótaboð en það hefur aldrei verið jafn fámennt, einu gestirnir voru Jóa og Halli, en við áttum saman góða kvöldstund. Þau fóru svo heim til sín í Blöndubakkann rétt fyrir miðnætti því það eru jú ólíkt betra útsýni þaðan en hér hjá okkur. Elvar Hrafn var akkúrat eitthvað að rumska á þessum tíma svo við tókum hann bara upp, klæddum okkur öll í útiföt og fórum upp til Sóleyjar Láru og Birkis en þar var einnig fjölskyldan hans Birkis. Við vorum þar þegar nýja árið gekk í garð og sáum eitthvað af peningum gufa upp í nágreninu :o) Á leiðinni heim á ný komum við við hjá Ragnheiði, Geir, Söru og Freyju nágrönnum okkar og vorum þar eitthvað frameftir nóttu. Við fórum að sofa þegar klukkan var langt gengin í þrjú en þá var Elma Hlín ennþá vakandi og ekkert á því að fara að sofa, henni hafði verið lofað að vaka eins lengi og hún vildi og þetta fannst henni sko ekki að vaka lengi...
Á þrettándann var svo jólaball hjá öðrum nágrönnum okkar, Dagbjörtu og Ragnari og börnum þeirra, þar var dansað í kringum jólatré og sungið, snæddar veitingar og svo fórum við út að skjóta upp restum okkar af flugeldum og öðru slíku auk ofurbombu sem við á jarðhæðinni fengum gefins af góðvini okkar síðan úr pallasmíðinni.
Já, það er sko allaf nóg við að vera í Helluvaðinu :o)
Eins og sjá má af desember myndunum þá er Elvar Hrafn byrjaður í sundi, við erum hjá Ólafi í lauginni á Reykjalundi og okkur líkar alveg rosalega vel, þ.e. okkur foreldrunum og það er ekki að sjá annað en að honum líki vel. Hann er nú ekki mikil dramadrottning þessi drengur okkar, alveg pollrólegur öllu jöfnu og það er eins með það að fara í kaf, kippir sér ekkert upp við það. Annars er hann núna farinn að sofa í rúminu sínu, þ.e. hættur að sofa í vöggunni, og það þýðir að nú fær hann ekki að sofna upp við mömmubrjóst lengur. Nú er drekkutími á rúmbríkinni og svo er hann lagður í sitt rúm til að fara að sofa. Það er ekki seinna vænna en að fara að koma almennilegri reglu á þetta og það væri nú alveg yndislegt ef hann yrði jafn duglegur og stóra systir þegar kemur að svefnmálum en það verður jú bara að koma í ljós með tíð og tíma.
Hann er duglegur að leika sér á leikteppinu eða í ömmustólnum og setur allt í munninn, er meira að segja farinn að lauma snuðinu upp í sig réttu þegar vel liggur á honum. En annars er hann iðulega með fingurna í munninum, já eða allan hnefann og hann slefar alveg rosalega. Hann er alveg að komast á sama aldur og Elma Hlín var á þegar hún byrjaði að fá tennur en þar sem hann er mikið seinni til en hún þá á ég ekkert endilega von á að þær fari að spretta strax hjá honum. Kemur í ljós, kemur í ljós.
Þið ykkar sem hafið ennþá tíma að lokinni þessari lesningu þá eru komnar myndir í desember albúmið.