Þetta er nú meira framkvæmdaleysið hér á bæ í þessu bloggi. Og þó svo að við stæðum okkur helmingi betur þá væri það samt lélegt...
En nú skulu sagðar fréttir.
Í fréttum er þetta helst:
Ef ég hef náð þessu síðasta prófi mínu í HR þá er ég búin að landa þessari B.Sc. gráðu minni og mun þá upphefjast gleði mikil og standa í marga daga. Mun fólk um heim allan samfagna með mér með góðum mat, góðum gjöfum og góðum samverustundum. Og mun í framhaldi af þessu vera haldin sambærileg hátið árlega og ég legg til að þessi hátíð, til heiðurs háskóalgráðu minni, verði kölluð jól.
Ef ég hins vegar mun ekki hafa náð þessu prófi ( og þar með fallið í prófi í fyrsta sinn!!!! ) þá upphefst mikið sorgarferli þar sem fólk mun reyna að gera sér glaðan dag með góðum mat, góðum gjöfum og góðum samverustundum. Ef svo hefur farið þá eru blóm og kransar afþakkaðir en í stað þess mun ég vonast til þess að þeir sem hafa góða þekkingu á calculus munu senda mér hlýja strauma og að um þessa strauma leiði þekkingu í litla kollinn minn sem ég mun þá nýta mér í endurtektarprófi. En fingur í kross, vonandi kemur nú ekki til þess.
En ég get sagt ykkur fleira. T.d. þessa skemmtisögu af dóttur minni:
Ég var að sækja hana í leikskólann á dögunum og hún var ekki alveg á því að vera að fara heim strax. Vildi fela sig og leika meira. Það var nú kominn einhver óþarfa ærslagangur í þetta hjá henni svo ég minnti hana á það að nokkrum dögum áður þá hafði hún verið óþekk þegar ég var að sækja hana sem varð til þess að hún fékk ekki að sitja á hjólinu mínu á leiðinni heim heldur varð að ganga. Hún mundi vel eftir þessu og róaðist við þetta. En það leið ekki á löngu þar til púkinn náði tökum á henni á ný svo ég spurði hana: Elma Hlín, hvað þarft þú að vera til þess að fá að sitja á hjólinu mínu á leiðinni heim? Hún leit á mig, hugsaði sig um í pínu stund og sagði svo: Fyndin.
Þá er hérna ein sæt:
Við fórum í þrítugsafmælið hans Ísgeirs ( reyndar 1 degi of seint vegna verðurs ) núna í lok október og þegar við vorum að fara frá Hvanneyri og á Bálkastaði þá barst talið að stjörnunum. Við vorum svo að rifja þetta upp saman mæðgurnar á leiðinni suður kvöldið eftir. Hún var að dáðst að þeim og ég sagði að þær væru langt í burtu og að við næðum ekki í þær. Þá sagði Elma Hlín: Við náum bara í stól.
Hér kemur líka ein grobbsaga:
Við fórum á laugardaginn var á tónleika með karlakórnum Lóuþrælar í Fella- og Hólakirkju. Elma Hlín fór með okkur og hún sat kyrr og var prúð og stillt allan tímann. Ég átti alls ekki von á því því hún hefur ekki einu sinni eirð í sér til að sitja yfir heilli teiknimynd, enda er hún ekki í góðri æfingu við það því það er ekki oft sem er sett í teiknimynd fyrir hana. Við vorum alla vega mjög ánægð með þetta því við höfðum alveg eins átt von á að fara heim að miðjum tónleikum ef svo hefði borið undir.
Og í nótt þá gerðist nokkuð merkilegt. Hún fékk nokkurskonar frekjukast í svefni, það gerðist einmitt fyrir nokkrum dögum líka. Hún grætur frekju gráti og allt er ómögulegt, hún er með opin augun en er í raun steinsofandi. Hún róast ekki fyrr en við náum að vekja hana. Nema hvað, í nótt vöknum við við hana og Valgeir fer og nær í hana. Og eins og um daginn þá er allt ómögulegt og hún bara kastar sér til, grætur og segir nei, nei. Ég rétti henni snuðið sitt og hún tók við því en grýtti því strax frá sér. Það vildi ekki betur til en svo að hún hitti beint í lampann á náttborðinu hjá Valgeiri og braut hann!!!! Ég ætla að láta hana fara að æfa kúluvarp strax á morgun. Sama hvað Valgeir segir. Hann vill nefninlega ekki að það sé rætt að ég hafi á sínum tíma æft kúluvarp og hvað þá að dóttir hans æfi það :o)
Nú eins og dyggir lesendur ( já eða þeir sem ath reglulega hvort það sé komið eitthvað nýtt lesefni hér inn!! ) vita að þá koma oftar inn myndir en færslur á þessa síðu svo einhver ykkar eru kannski nú þegar búin að skoða nýjustu myndirnar.
Þær er að finna hér:
Október
Nóvember
Afmæli Ísgeirs
Afmæli langömmu Tótu
HeimalandasmölunVélsleðaferð á Holtavörðuheiði
Jeppamyndir
Túrílú eeskurnar