Ég vona að þið hafið átt gleðileg jól það sem af er þessari jólahátíð og að komandi ár verði ykkur sem allra best.
Við erum búin að eiga ánægjulegan desember mánuð við hefðbundin aðventustörf s.s. að baka, hitta skemmtilegt fólk, fara á jólaball og fleira í þeim dúr.
Á Þorláksmessu fórum við svo norður á milli storma og vorum þar í hvassviðri fram á annan í jólum. Þetta voru öðruvísi jól því að þessu sinni var hvorug systir mín á Bálkastöðum. Önnur í Ástralíu og hin í "farbanni" vegna óléttu í Reykjavík. En við áttum nú ánægjuleg jól engu að síður þó svo að við höfum vissulega saknað þeirra. Elvar Hrafn var alveg rólegur yfir þessu öllu, var ekkert að fikta í tréinu né pökkunum. Þegar kom svo að því að hann fengi pakka í hendur þá dundaði hann sér við að rífa utan af honum og lék svo við dótið sem kom úr þeim pakkanum. Sirka klukkutíma síðar fékk hann annan pakka í hendur. Enda kláraði hann ekki sína pakka fyrr en á jóladag. Elma Hlín sýndi pökkunum mun meiri áhuga en áður en kom að því að opna þá þá þurfti hún að lesa á þá og koma í réttar hendur. Það gekk mjög vel hjá henni að lesa á pakkana, við höfðum komið þeim skilaboðum áleiðis til helstu jólagjafagefara að hún myndi lesa á pakkana þetta árið svo flestir voru þeir merktir með hástöfum. En þegar leið á þá var hún orðin þreytt á að lesa og fór bara að giska í staðinn með misgóðum árangri. Enda kannski orðin spennt á því að fara að opna pakkana sína. Hún var mjög spennt yfir einum hringlóttum og flötum sem hún áttaði sig á að hún ætti sjálf. Valgeir "missti" það svo út úr sér að þetta væri húlahringur og hún var nú ekkert smá spennt yfir því, því hennar var ónýtur og hún var sjálf ekki búin að fatta að sig langaði í nýjan :o)
Þegar hún svo opnaði pakkann þá var þetta ekkert húlahringur heldur himnasæng og ekki var nú gleðin minni yfir því og það kom upp úr dúrnum að það var kannski ekki eins gaman að opna pakka sem maður vissi hvað væri í. Hún missti sig engu að síður ekki jafn rosalega í pakkana og í fyrra heldur opnaði þá bara jafnt og þétt og naut þeirra. Við Valgeir og mamma og pabbi opnuðum okkar svona inn á milli en aðalega eftir að hún hafði lokið störfum. Við fengum öll margar og fallegar gjafir og þökkum kærlega fyrir okkur.
Það er mikið búið að spila þessi jólin, við Valgeir fengum Íslands spilið og pabbi og mamma fengur leirspilið. Þau eru bæði skemmtileg þó ólík séu. Það er búið að vera mjög gaman að spila leirspilið við Elmu Hlín því hún er alveg að ná að njóta sín við að leira hin ýmsu orð þó svo að hún sé kannski ekki alveg jafn snögg eða með mikið af smáatriðum, já eða skilji öll orðin, og svo giskar hún eins og vindurinn þegar hún er ekki að leira. Sérdeilis góð fjölskylduskemmtun það.
Annað skemmtilegt sem við gerðum um jólin var að fara í fjárhúsin. Elma Hlín er auðvita öllum hnútum kunnug þar og afi kynnti hana fyrir einni veturgamalli sem er ansi spök og þær urðu strax mestu mátar, þegar Elma Hlín rölti um garðann þá rölti hin á eftir. Pabbi og Elma Hlín gáfu henni nafnið Ísafold. Elvar Hrafn var ekki eins borubrattur til að byrja með. Var svo sem alveg til í að klappa kindunum og vera í garðanum og horfa á þær en honum fannst hálf ógeðslegt að koma við heyið og þegar við settum strá í munninn á honum þá spýtti hann því strax út og hristi hausinn, þó svo að ég og pabbi værum með strá í munninum. Næst þegar við komum út í hús þá var hann orðinn vanur og var mikið mannalegri. Hann datt eitthvað í heyið og fékk strá í vettlinginn og þá bara hann höndina upp að munninum og nældi sér í stráið :o) Svo sá hann Elmu Hlín taka tuggu í fangið og tölta með á garðana og þá gerði hann bara eins; nældi sér í nokkur strá í fangið, elti systu og henti þessu svo inn á garða. Það var alveg frábært að fylgjast með þeim bardúsa þetta saman. Og hún var dugleg að hjálpa honum og kenna réttu handbrögðin.
Já þau vaxa og dafna og lífið fer um þau ljúfum höndum. Vonandi verður það alltaf svoleiðis. Elma Hlín er orðin ótrúlega dugleg að lesa, er núna líka farin að stauta fram úr oðrum með litlum stöfum. Hún situr þá bara sjálf og stautar eitthvað og hefur mjög gaman af. Við erum þá ekkert hjá henni eða að ota þessu að henni, ef hún lendir í vandræðum þá röltir hún til okkar og spyr hvaða stafur þetta sé. Eitt af því sem er svo gaman við að fylgjast með þessu er að sjá breytinguna úr því að lesa einn staf í einu og í það að lesa tvo stafi í einu. Núna er hún farin að lesa 3 til 4 stafi í einu þ.e. mynda samfellt hljóð úr þeim.
Og það eru líka framfarir hjá Elvari Hrafni á svipuðum slóðum - ekki það að barnið sé farið að lesa - heldur er hann farinn að mynda ný og ný hljóð og apar oft hljóð upp eftir okkur. Þá verðum við alltaf meira og meira vör við hvað hann skilur og hann er farinn að fara í einfaldar sendiferðir fyrir okkur. Fer t.d. alltaf sjálfur á morgnana með bleyjuna sína í ruslið og getur vel hjálpað til við að leggja á borð þegar hann fær fyrirmæli um hver á að fá hvaða disk eða hvaða glas, þá röltir hann með það á réttan stað við borðið.
Hann kann að segja hvað kisa segir, hvað mu-mu segir, me-me, nanana (banana) og um jólin var hann að æfa sig að segja Týra sem kom reyndar bara út eins og Tý. Þá getur hann sagt dót en notar það ekki sjálfur að fyrrabragði. Hann segir ma sem merkir meira og svo segir hann líka mamma og dada og það er ótrúlega krúttlegt þegar hann kallar í okkur.
Eitt annað sem hann kann líka er að nota tákn fyrir það að borða, ég byrjaði á þessu strax og hann fór að borða fasta fæðu, að setja höndina upp að munninum og klappa þar létt og sagði borða. Hann er löngu farinn að nota þetta tákn sjálfur og gefur því til kynna þegar hann er svangur eða þegar við erum að fara að borða. Annað sem ég byrjaði nýlega að nota er að setja höndina fyrir ofan höfuðið og vísa fingrunum niður og segja bað þegar það á við. Valgeir spurði hann á Aðfangadag hvort hann vildi koma í bað og þá rölti hann sjálfur inn á bað og setti höndina svona fyrir ofan höfuðið. Það er svo gaman að sjá hann gera þessi tákn sjálfur og ég vildi að ég kynni fleiri einföld tákn.
Ég tók eftir því í gærkvöldi að nú held ég alltaf að Sóley Lára eða Birkir séu að hringja í okkur í hvert sinn þegar síminn hringir. Enda geta tvíburarnir komið hvað úr hverju. 40 vikur eru reyndar ekki fyrr en 21. janúar en það er harla ólíklegt að hún gangi svo lengi með blessuð börnin sem við bíðum orðið svo spennt eftir. Í fyrradag var hún með bakverki sem jukust þegar leið á daginn en svo hættu þeir... og voru bara litlir í gær...og í dag á pabbinn afmæli og það væri bara ósanngjarnt ef þau myndu öll eiga afmæli í dag nema Sóley Lára :o) Það væri tilvalið hjá þeim að koma ca 10. janúar.
Að þessu sinni langar mig að biðja ykkur lesendur góðir ( eða er þetta kannski bara lesandi góður... ) að kvitta fyrir komunni því það væri gaman að vita hverjir eiga hér leið um.
Segi þetta gott í bili kæru lesendur til sjávar og sveita og í Ástralíu :o)
Posted by ÞóreyArna at 30.12.08 14:33