Já tíminn líður hratt og það eru komnar 2 vikur síðan litli prinsinn okkar fæddist. Tíminn fer auðvita mest í að sinna honum og Elmu Hlín þegar hún er heima við. Þau eru bæði tvö algerir gullmolar. Hún stendur sig svo vel sem stóra systir, er blíð og góð við hann og öll af vilja gerð til að hjálpa okkur við umönnun hans. Þá erum við líka svo glöð með að atferli hennar hefur ekki breyst, hún er ekkert mömmu- eða pabbasjúk eða í einhverri afneitun gagnvart okkur, bara hún sjálf: blaðskellandi :o)
Hann stendur sig líka afskaplega vel, er duglegur að drekka, sofa, pissa og kúka. Allt eins og ungabörn eiga að gera. Hann fékk gulu án þess þó að fá almenn einkenni gulu þ.e. að eiga erfitt með að vakna og gera ekkert í bleyjuna sína. Hann fékk bara þennan gula húðlit og það mældist svo hátt í blóðinu að við urðum að fara með hann í ljós í 1 sólarhring. Við dvöldum þá á sængurkvennaganginum í pínu litlu herbergi en höfðum það samt bara gott. En auðvita var betra að komast heim aftur. Guli liturinn er smátt og smátt búinn að vera að rjátla af honum svo þessu "tjokkó" tímabili er líklega lokið ( í bili allavega ).
Nýjustu tölur yfir þessi börn okkar eru eftirfarandi:
Elma Hlín er orðin 104,5 sm há og litli pjakkur var orðinn 3,5 kg á þriðjudaginn var sem verður að teljast góður árangur þrátt fyrir gulu.
Valgeir er enn í sumarfríi en það er bara út þessa viku og vetrardagskráin hefst því á þessu heimili á mánudaginn. Og þó svo að við séum bæði búin að vera heima við þá er nú ekki eins og afrekin liggi að baki, það er bara svo notalegt að vera heima í rólegheitunum, dáðst að börnunum okkar og njóta þessa tíma. Já og horfa á Greys Anatomy inn á milli :o)
Fyrir þau ykkar sem hafið áhuga á fæðingarsögunni þá verður hér smá lesning:
Ég fór á meðgöngudeildina á þriðjudagskvöldið og fékk stíl en ekkert gerðist.
Ég fékk aftur stíl á miðvikudagsmorguninn en ekkert gerðist.
Við fórum í göngutúr um Þingholtin og enduðum í hádegismat hjá Óla og Sirrý þar sem ég svo lagði mig. Við áttum að vera mætt aftur um kl 3 á Lsp sem við auðvita gerðum. Þá voru komnir smá samdrættir en engir verkir. Það var þá ákveðið að bíða eftir vaktaskiptum á fæðingardeildinni og sprengja belginn þegar við kæmum þangað. Fyrir tilviljun var svo hún Ósk ljósmóðir að koma á vakt en hún tók líka á móti Emil. Hún var því aftur með okkur að þessu sinni sem var mjög gott. Belgurinn var sprengdur kl 16:30 og þá fóru hlutirnir að gerast en þá var ég komin með 4-5 í útvíkkun. Ég fékk strax verki eftir þetta og við sátum saman á tveggjamanna jógabolta sem Lsp á. Ég fyrir framan og Valgeir fyrir aftan og þá gat hann nuddað á mér bakið og við bæði hreyft boltann þegar mér þótti það betra. Yfir þessu vorum við að horfa á Dirty Dancing í tölvunni og ég mæli alveg með því að horfa á bíómynd í hríðunum því þá er maður ekki bara að bíða eftir næstu hríð. Ca hálf átta var ég komin með 6-7 í útvíkkun og það var einhver brík fyrir..... Been there, done that var það sem ég hugsaði því þetta minnti heldur betur á það þegar Elma Hlín fæddist. Og þar sem verkirnir voru orðnir ansi harðir og ég sá fram á marga, marga klukkutíma í viðbót þá bað ég um deyfingu. Það var samþykkt en það tók smá tíma að setja hana upp því ég fékk alltaf 2 hríðar saman og það tafði eitthvað fyrir, auk þess sem það varð að tví stinga mig en mér svo svo slétt sama um það. Nema hvað, þegar þetta var loksins komið á sinn stað og átti að byrja að virka ca 20 mín seinna þá kom bullandi rembingsþörf hjá mér. Og viti menn.... þessi deyfing náði aldrei að virka því sonur okkar var fæddur 16 mín seinna eftir bara 2 rembinga til að koma honum í heiminn. Þetta var kl 20:26 eða 4 klst eftir að belgurinn var sprengdur. Naflastrengurinn var 1 hring um hálsinn svo hann var dálítið fjólublár og við urðum að blása á hann súrefni úr barka sem var þarna fyrir ofan mig. En þetta kom allt saman og fljótlega fóru að koma hljóð frá honum. Við ákváðum svo að bíða með að mæla hann og vikta þar til Elma Hlín var komin. Hún, mamma, Sóley Lára og Birkir komu því til okkar stuttu eftir að hann fæddist og voru hjá okkur þegar mælingarnar áttu sér stað. Eftir að þau fóru þá fórum við í Hreiðrið og vorum þar í 1 nótt.
Viti menn, ég ætlaði svo sem ekkert að hafa þessa færslu lengri en til að tryggja það þá er drengurinn farinn að láta í sér heyra í vöggunni og mér heyrist hann vera svangur....