Við höfðum það mjög gott um jól og áramót en það setti nú óneitanlega svip sinn á jólin hvað þetta var allt eitthvað stutt í annan endann. Jólaskapið komst aldrei á flug en það breytti því þó ekki að þetta er alltaf ljúfur tími.
Við brunuðum í Bálkastaði á Þorláksmessu og vorum þar til 27. desember. Þá höfðum við fengið ýmis afbrigði af veðráttunni en toppurinn var 26. des. þegar það kyngdi niður snjó og náði að verða vel yfir 30 cm jafnfallinn yfir daginn. Við fórum að sjálfsögðu út og lékum okkur í góðan tíma, gerðum snjókarl, risa stóra snjókúlu sem var svo breytt í rennibraut og renndum okkur á sleða. Mjög góð skemmtun. Elma Hlín át snjó út í eitt á meðan við vorum úti. Hún var stillt stúlka á aðfangadagskvöld. Valey Sara las á pakkana og Elma Hlín sá um að bera þá í viðtakendur. Hún var búin að bera fyrstu 7 - 8 pakkana og enginn var til hennar en þá tók hún málin í sínar hendur, opnaði merkispjaldið á pakka sem Valey Sara var búin að lesa á og þóttist lesa þar Til Elmu Hlínar!!! Þetta er þó alla vega sjálfsbjargarviðleitni. Hún missti sig ekkert yfir þessum pökkum, í pakka nr. 3 kom svo dót og þá var hún bara að dunda með það í langa stund áður en við buðum henni fleiri pakka. Enda voru 2 síðustu pakkarnir ekki opnaðir fyrr en á jóladagsmorgun og það var bara fínt.
Við fengum mikið af fallegum og góðum jólagjöfum og þökkum kærlega fyrir okkur. Þá höfum við aldrei fengið svona mikið af mynda jólakortum enda alveg á "þeim aldri", þ.e. mikið af brúðkaupum og börnum. Alveg hreint sérdeilis gaman.
Á gamlárs komu svo fjölskyldur okkar til okkar, öll nema Sóley Lára og Birkir sem voru í danaveldi að fagna 30 ára afmæli hans Birkis. Það var mjög gaman og mikið etið. Við ruddumst svo út á svalir þegar klukkan nálgaðist miðnætti og spennan magnaðist. Reyndar hefur útsýnið aldrei verið svona takmarkað eins og núna en skuldinni verður ekki skellt á dvínandi skotgleði landans heldur lognið. Elma Hlín var svo við það að detta út af (sofna - ekki út af svölunum!! ) í fanginu á Valeyju Söru um miðnættið og þegar nýja árið var mætt á svæðið þá fór ég með hana inn og hún sofnaði á nóinu. Þá fóru gestir að týnast út í nóttina en þeir sem komu lengst að sátu fram undir tvö, þá var haldið í norðrið á ný.
Um daginn var jólagjöfin frá mér til Valgeirs sett á sinn stað, uppþvottavél. Hann segist vera mjög lukkulegur með þessa gjöf og bætir því iðulega við að ég hafi líka verið að gefa sér hálftíma á dag ( eins og hann hafi alltaf vaskað upp, jeje ) og sér nú fram á bjartari og betri tíma. Gera má fastlega ráð fyrir að eitthvað af þessum nýfengna tíma fari í að leika sér með nýja bensín bílinn sem var by the way ekki jólagjöf heldur bara svona nýársgjöf til Valgeirs frá Valgeiri.
Á laugardaginn var, 14. janúar, útskrifaðist ég úr HR. Ég mætti nú ekki á útskriftina og mundi ekki eftir þessu fyrr en á sunnudeginum þegar ég var að henda yfirstrikunartúss en þá flaug í gegnum huga mér að þetta væri síðan ég hefði verið í skólanum og þá rann það upp fyrir mér að ég væri útskrifuð, jibbý kæ jey!!!
Annars stendur önnur útskrift fyrir dyrum hjá mér.... útskrift af tuttugu-og-eitthvað-ára-aldrinum ( get bara ekki sagt hitt ennþá.... )
Þá þurfum við foreldrarnir eitthvað að taka á sjálfstæðisbaráttunni hjá dótturinni en sú barátta er í algleymingi. Slagorð þessarar baráttu eru meðal annars: Ég má þetta alveg, ég get þetta sjálf og ég get gert svona. Þessu er svo gjarnan fylgt eftir með: Jú, víst. Ef viðmælendur eru ekki sammála þá er stundum notuð dramatík til að leggja áherslu á mál sitt. Sjálfsagt er þetta bara eitt af þessum skrefum sem við þurfum öll að taka í lífinu til að komast að því hvar mörkin liggja.
Það er búið að bæta í albúmið jólamyndum sem og myndum frá gamlárskvöldi. Þá eru einnig myndir af þeim frænkum Elmu Hlín og Telmu Sól en hún kom með stækkandi fjölskyldu sína í heimsókn milli jóla og nýárs.
Vona að þið hafið það gott á nýja árinu og notið öll þau spennandi tækifæri sem það kann að hafa upp á að bjóða.