www.valgeir.com

Fyrsta færsla þessa árs :)

Seint og um síðir heyrist frá okkur á þessum slóðum. Ætli það megi ekki segja að Facebook hafi étið upp allan tíma sem annars fór í að sinna þessari síðu.
En svo fór ég að átta mig á því að þessi síða hefur alltaf verið upplýsingaveita fyrir mig - sjá hvað Elma Hlín var að gera hverju sinni og hvernig þroskinn dafnaði. Og mig grunar að ég muni hafa jafn gaman af því að rifja upp þroskasögu Elvars Hrafns þegar fram líða stundir svo það er eins gott að pára eitthvað hér - þó svo að það sé ekki fyrir neinn annan en sjálfa mig :)

Í janúar fór Elvar Hrafn að sofa inni hjá Elmu Hlín. Pabbi og mamma höfðu gefið okkur þessar fínu kojur og nú var Elma Hlín farin að sofa í efri kojunni en Elvar Hrafn var reyndar enn í rimlarúminu - enda var amma í neðri kojunni. Hún kom og var í nokkrar vikur að aðstoða við umönnun tvíburanna, þeirra Júlíu Huldar og Hilmars Atla sem fæddust 8. janúar. En til að hún kæmi fersk í ungbarnaeftirlitið á morgnanna þá var talið ráðlagt að hún myndi gista hjá okkur. Í mars fór hann svo að sofa í neðri kojunni og það gekk rosalega vel. Hann hefur alveg látið það vera að príla í stiganum nema 2x og vonandi verður svo eitthvað áfram, hann er ekki orðinn nógu stór til að kunna það að vera uppi ( held ég alla vega ).
Elvar Hrafn er alla tíð búinn að vera mjög sáttur hjá Ragnheiði dagmömmu og það er teljandi á fingrum annarrar handar þau skipti sem hann vældi eitthvað þegar átti að kveðja, Hann hætti hjá henni 10. júlí síðastliðinn og byrjaði á leikskólanum Rauðhól 17. ágúst. Á 5. degi í aðlögun fór hann að gráta þegar við kvöddum hann og síðan þá hefur hann haldið uppteknum hætti en það er víst búið mjög fljótlega eftir að Valgeir kveður hann. Annars er hann er svo mikill jafnaðargeðs drengur ( ennþá alla vega.... ) og það er ekki margt sem raskar ró hans. Reyndar byrjaði hann á því að lok júlí að lemja ef hlutirnir eru ekki eftir hans höfuði og auðvita erum við ekki sátt við þá hegðun en mér heyrist á öðrum foreldrum að þetta sé fullkomlega eðlilegt og við ættum ekkert að kippa okkur upp við þetta. Elvar Hrafn kemur hins vegar samviskusamlega til okkar og segir: lemma systu ( lemja systu ) þegar hann er búinn að vera að dangla í hana. Hún er auðvita ekki alltaf sátt við þessa hegðun heldur en hún er ótrúlega þolinmóð gagnvart honum og ef maður biður hana um að sinna honum svo maður fái vinnufrið eða hvað það nú er sem maður þarf að bardúsa, þá röltir hún með hann inn í herbergi og byggir handa honum hús úr trékubbunum, raðar dýrunum eða fer með hann í mömmó. Honum finnst að sjálfsögðu allt rosalega spennandi sem systa gerir og apar óspart upp eftir henni. Núna er t.d. allt mamman eða pabbinn - sama hvað hann leikur með. Það er í beinu samhengi við stærð hlutanna hvor hluturinn fær hlutverkið pabbinn og hvor mamman. Stærri steinninn er pabbinn, minni bíllinn er mamman o.s.frv.
Strax í byrjun apríl byrjuðu orðin að detta inn eitt af öðru og í lok maí hafði ég skrifað niður ca 100 orð. Upp úr miðjum júlí fóru svo að koma tveggja orða setningar og núna eru þær orðnar þriggja orða. T.d. í gær sagði hann: Olala koma heimsókn - og ef svo ólíklega vill til að einhver er ekki að átta sig á því hver Olala er þá er best að útskýra það, Sóley Lára.
Elvar Hrafn hleypur helst á milli staða - og það er eitt af fáu sem hann gæti haft frá móður sinni - jú og líka það að finnast ógeðslegt að labba berfættur í grasinu. Við getum sett hann á pallinn berfættan og treyst því að hann fari ekki neitt. En að öðru leiti er hann mjög líkur föður sínum í útliti og það má nær öruggt telja að þessi rósemd er frekar frá Valgeiri. Elma Hlín minnir meir á mig :) bæði í útliti og fasi. Við vorum t.d. í 80 ára afmæli hjá Árna langafa núna 28. júlí og þá voru nokkrir sem höfðu ekki séð okkur í langan, langan tíma og fannst þeir hoppa aftur í tíma við að sjá hana skoppa um :) Það sama og fólkið hans Valgeirs segir svo gjarnan þegar það sér Elvar Hrafn, svo við virðumst skipta þessu bróðurlega á milli okkar... en hvað verður nú??? Það var líka gaman að því að Elvar Hrafn var að skoða gömul albúm með ömmu í sveitinni um daginn og þar benti hann samviskusamlega á allar myndir af mér og sagði systa. Oft rifjast líka upp fyrir mér gömul atvik úr æsku þar sem foreldrar mínir voru að reyna að tjónka eitthvað við mig ( ekki eins og það hafi almennt verið erfitt ) þegar ég er að reyna að tjónka við Elmu Hlín - út af samskonar uppátækjum/hegðun. T.d hefur Elma Hlín óskaplega gaman af því að syngja hátt og sem betur fer þá gerir hún það aðalega utandyra; ég man alveg þegar ég sat í rauðu vélinni ( eldgamall Ferguson ) heima og söng af hjartans innlifun, hátt!! Og annað eigum við líka sameiginlegt, mæðgurnar, með sönginn - það er að semja texta, okkar eigin útgáfu af áður útgefnum lögum sem svipar þó mikið til opnbera textans :)
Elvar Hrafn á sér uppáhald og það eru traktorar. Hann er búinn að vera með traktoradellu á háu stigi í marga mánuði. Hann dröslast með grænan John Deer traktor, sem við gáfum honum á fyrstu jólunum hans, stóran hluta dagsins. Svo eru auðvita allir aðrir traktorar spennandi. Þegar við erum í bíl þá heyrist ekki mikið í Elvari Hrafni, þar til við förum fram hjá traktor, hestum, gröfu eða öðru slíku vinnutæki, þá segir hann "mamma" þar til ég hef svarað honum og segir svo hvað hann sá, sbr. mamma, "afa" ( afa = grafa ). Hann veit hvar við förum fram hjá gröfum og traktorum á nokkrum stöðum og þá er alger þögn hjá honum þar til hann kemur auga á viðfangsefnið og þá hrópar hann nafn þess upp. Mjög skemmtilegt skal ég segja ykkur.

Við lesum fyrir þau á hverju kvöldi og bæði hafa mjög gaman af því. Elvar Hrafn biður oft um Barbapabba því í einni af þeim bókum er einmitt að finna gröfu. Lestrarefnið hefur þó verið frekar miðað að Elmu Hlín en hann virðist hafa mjög gaman af engu að síður og við lesum líka oft fyrir hann á daginn bækur sem höfða meira til hans þroska. Helst velur hann þá dýrabækur og oftar en ekki varð bæklingur um íslenska hestinn vinsælast og var hann orðinn marglímdur saman. Lengi vel þá lá Elvar Hrafn bara kyrr í rúminu sínu lengi, lengi eftir að hann vaknaði. Hann er nefninlega alger kúrikarl og veit fátt betra en að liggja með sængina sína og Tuma sinn og svo auðvita snuddu líka. Hann fær reyndar bara snuddu þegar hann er að fara að sofa og hann er rosaleg duglegur að hlíða því að láta okkur fá snudduna eða skilja hana eftir í rúminu ef við biðjum hann um það þegar hann fer fram úr. En þegar hann er orðinn þreyttur eða meiðist eitthvað þá biðjur hann gjarnan um "duddu" og það fer eftir aðstæðum hvort hún sé í boði eða ekki. Hann er eins og systir sín með það að það er mjög auðvelt að snúa huganum að öðru og þá er snuddan gleymd um leið. Aftur að kúrinu, það var þannig að áður en við fórum í sumarfrí þá lá hann bara kyrr í sínu rúmi þar til við fórum til hans eða kölluðum á hann inn til okkar. Í sumar vöknuðum við svo oft við það að heyra þau hvíslast á, hann að hvísla "systa" ef hann vaknaði á undan en hún að hvísla "Elvar Hrafn" ef hún vaknaði á undan. Svo fóru þau fram úr, komu kannski smá inn til okkar og fóru svo fram að leika sér saman. Þetta var alltaf voðalega notaleg stund og sérlega gaman að heyra í þeim bardúsa eitthvað saman. Undanfarnar nætur hefur Elvar Hrafn hins vegar verið að vakna síðla nætur og rölta inn til okkar með koddann sinn, sængina og Tuma. Hann gleymir hins vegar oftast snuddunni og biður þá pabba sinn um að ná í hana fyrir sig. Við höfum alveg fundið fylgni með því hversu snemma þau vakna og hversu bjart er inni hjá þeim svo við höfum sett dökkt flísteppi yfir gluggann hjá þeim flestar nætur í sumar.
Elvar Hrafn er nú ekki alveg að fatta þetta með barnið í bumbunni en hann hefur þó nokkrum sinnum bent á bumbuna mína og sagt "bumba - badn" og hann kemur gjarnan og kyssir á bumbuna ef Elma Hlín gerir það. Elma Hlín er alveg spennt fyrir því að fá enn eitt systkinið og heldur að þetta verði strákur. En hún vonast þó frekar eftir systur og segir að það sé pínu ósanngjarnt ef hún verði eina stelpan og svo 3 bræður. En hún skilur það að við getum ekki valið og segist muni elska barnið, sama af hvoru kyni það verður. Já það er skýr stelpa sem við eigum sem er næstum orðin fluglæs og hefur nokkuð góðan talnaskilning svo hún er vonandi vel á veg komin fyrir skólann sem hófst 24. ágúst. Hún er mjög ánægð í skólanum og segir gjarnan: Skemmtilegasta verkefnið mitt er að vera í skólanum. Vonandi gengur þetta alltaf svona vel hjá henni, maður getur ekki að því gert að hugsa til þess að þetta gæti breyst á einni nóttu!!

Við höfðum það gott í sumarfríinu okkar og eitthvað var þvælst um landið, þó minna en oft áður. Við byrjuðum á að fara í Þórsmörk frá fimmtudegi fram á sunnudag. Þar voru með okkur María Helen, Elfa Dís, Óli, Sirrý, Þórdís, Inga Birna, Helgi, Sveinn Elí og Embla Dögg. Við vorum í Básum og áttum rosa góðar stundir þarna en því miður varð ferðin heldur endasleppt. Valgeir var orðinn fárveikur aðfaranótt sunnudagsins og Elma Hlín var líka orðin veik þá um morguninn. Helgi, Inga Birna og co röltu til vinahjóna sinna og þar studdi Embla Dögg sig við brennandi heitt grill og fékk 2. stigs bruna inn í allan lófann og á fingurna. Við sáum þær mæðgur ekkert meir, Helgi kom og byrjaði á að pakka þeim niður í hendingskasti og við reyndum að létta undir með honum sem mest við máttum. María Helen tók svo ábyrgð á Sveini Elí svo foreldrarnir gætu einbeitt sér að einu barni. Björgunarsveitin kom og hlúði að Emblu Dögg en þau keyrðu svo með hana sjálf á slysó í Reykjavík. Ekki var þetta þó allt búið enn - þegar við komum að bílnum hennar Maríu Helenar þá var sprungið á honum!! Valgeir hafði tekið verkjalyf strax um morguninn og var ról fær en á leiðinni í bæinn aftur þá versnaði honum um allan helming og hríðskalf úr kulda þó að það væri búið að hækka miðstöðina þannig að hún sýndi 34°C!!! Hann og Elma Hlín voru svo veik í nokkra dag.
Við fórum einn góðviðris daginn í Nauthólsvík og áttum þar góða stund. Næst lá leiðin á Bálkastaði og þar vorum við í nokkra daga. Við komum suður í eina nótt til þess að undirbúa 80 ára afmæli Árna langafa og héldum svo strax norður aftur þegar sú veisla var búin. Við fórum þó bara í Bálkastaði í þeirri lotu en strax morguninn eftir fórum við í Skagafjörðinn að hitta Sonju, Gatla og börnin þeirra. Við þvældumst um og gistum í sumarbústað lengst úti á Skaga - á hvítabjarnarslóð!!! En svo virtist sem þeir væru ekki á ferðinni að þessu sinni. Veðrið lék nú ekki við okkur en það hefur ekki gert það á þessum slóðum þetta sumarið. Við enduðum þessa ferð á sundferð á Húnavöllum.
Við kíktum svo á ættarmót frá langömmu og langafa sem var haldið á Reykjaskóla að kvöldi afmælisdagsins hans Elvars Hrafns. Fyrr um daginn vorum við með afmælisbrönsh í Reykjavík en fórum svo norður upp úr hádeginu og kláruðum helgina þar. Elvar Hrafn og Valgeir fóru næstum strax í traktorinn í heyskap og þar sat Elvar Hrafn bundinn í stólinn í nærri 3 klst án vandræða. Það er ýmislegt á sig leggjandi fyrir traktor...

Um þessar mundir erum við bara að koma haustrútínunni á þó svo að hún gefi nú ekki alveg raunsanna mynd af því hvernig þetta verður hjá okkur í lok september og þegar líður á veturinn en einhversstaðar verðum við að byrja:)

Það eru komnar inn fullt af myndum frá þessu ári en lykilorðið er breytt, nú þarf að skeyta 2009 fyrir aftan það, notenda nafnið er enn það sama. Ekki vera feimin að senda póst ef ykkur vantar þessar upplýsingar, já eða línu á Facebook.

Ég geri hins vegar fastlega ráð fyrir því að það gerist ekkert nýtt hér fyrr en við getum sagt frá kyni, þyngd og lengd. Það er þó styttra í það en liðið er frá síðustu færslu :) bara tæpur mánuður!!

Jól og áramót

Ég vona að þið hafið átt gleðileg jól það sem af er þessari jólahátíð og að komandi ár verði ykkur sem allra best.

Við erum búin að eiga ánægjulegan desember mánuð við hefðbundin aðventustörf s.s. að baka, hitta skemmtilegt fólk, fara á jólaball og fleira í þeim dúr.
Á Þorláksmessu fórum við svo norður á milli storma og vorum þar í hvassviðri fram á annan í jólum. Þetta voru öðruvísi jól því að þessu sinni var hvorug systir mín á Bálkastöðum. Önnur í Ástralíu og hin í "farbanni" vegna óléttu í Reykjavík. En við áttum nú ánægjuleg jól engu að síður þó svo að við höfum vissulega saknað þeirra. Elvar Hrafn var alveg rólegur yfir þessu öllu, var ekkert að fikta í tréinu né pökkunum. Þegar kom svo að því að hann fengi pakka í hendur þá dundaði hann sér við að rífa utan af honum og lék svo við dótið sem kom úr þeim pakkanum. Sirka klukkutíma síðar fékk hann annan pakka í hendur. Enda kláraði hann ekki sína pakka fyrr en á jóladag. Elma Hlín sýndi pökkunum mun meiri áhuga en áður en kom að því að opna þá þá þurfti hún að lesa á þá og koma í réttar hendur. Það gekk mjög vel hjá henni að lesa á pakkana, við höfðum komið þeim skilaboðum áleiðis til helstu jólagjafagefara að hún myndi lesa á pakkana þetta árið svo flestir voru þeir merktir með hástöfum. En þegar leið á þá var hún orðin þreytt á að lesa og fór bara að giska í staðinn með misgóðum árangri. Enda kannski orðin spennt á því að fara að opna pakkana sína. Hún var mjög spennt yfir einum hringlóttum og flötum sem hún áttaði sig á að hún ætti sjálf. Valgeir "missti" það svo út úr sér að þetta væri húlahringur og hún var nú ekkert smá spennt yfir því, því hennar var ónýtur og hún var sjálf ekki búin að fatta að sig langaði í nýjan :o)
Þegar hún svo opnaði pakkann þá var þetta ekkert húlahringur heldur himnasæng og ekki var nú gleðin minni yfir því og það kom upp úr dúrnum að það var kannski ekki eins gaman að opna pakka sem maður vissi hvað væri í. Hún missti sig engu að síður ekki jafn rosalega í pakkana og í fyrra heldur opnaði þá bara jafnt og þétt og naut þeirra. Við Valgeir og mamma og pabbi opnuðum okkar svona inn á milli en aðalega eftir að hún hafði lokið störfum. Við fengum öll margar og fallegar gjafir og þökkum kærlega fyrir okkur.

Það er mikið búið að spila þessi jólin, við Valgeir fengum Íslands spilið og pabbi og mamma fengur leirspilið. Þau eru bæði skemmtileg þó ólík séu. Það er búið að vera mjög gaman að spila leirspilið við Elmu Hlín því hún er alveg að ná að njóta sín við að leira hin ýmsu orð þó svo að hún sé kannski ekki alveg jafn snögg eða með mikið af smáatriðum, já eða skilji öll orðin, og svo giskar hún eins og vindurinn þegar hún er ekki að leira. Sérdeilis góð fjölskylduskemmtun það.

Annað skemmtilegt sem við gerðum um jólin var að fara í fjárhúsin. Elma Hlín er auðvita öllum hnútum kunnug þar og afi kynnti hana fyrir einni veturgamalli sem er ansi spök og þær urðu strax mestu mátar, þegar Elma Hlín rölti um garðann þá rölti hin á eftir. Pabbi og Elma Hlín gáfu henni nafnið Ísafold. Elvar Hrafn var ekki eins borubrattur til að byrja með. Var svo sem alveg til í að klappa kindunum og vera í garðanum og horfa á þær en honum fannst hálf ógeðslegt að koma við heyið og þegar við settum strá í munninn á honum þá spýtti hann því strax út og hristi hausinn, þó svo að ég og pabbi værum með strá í munninum. Næst þegar við komum út í hús þá var hann orðinn vanur og var mikið mannalegri. Hann datt eitthvað í heyið og fékk strá í vettlinginn og þá bara hann höndina upp að munninum og nældi sér í stráið :o) Svo sá hann Elmu Hlín taka tuggu í fangið og tölta með á garðana og þá gerði hann bara eins; nældi sér í nokkur strá í fangið, elti systu og henti þessu svo inn á garða. Það var alveg frábært að fylgjast með þeim bardúsa þetta saman. Og hún var dugleg að hjálpa honum og kenna réttu handbrögðin.

Já þau vaxa og dafna og lífið fer um þau ljúfum höndum. Vonandi verður það alltaf svoleiðis. Elma Hlín er orðin ótrúlega dugleg að lesa, er núna líka farin að stauta fram úr oðrum með litlum stöfum. Hún situr þá bara sjálf og stautar eitthvað og hefur mjög gaman af. Við erum þá ekkert hjá henni eða að ota þessu að henni, ef hún lendir í vandræðum þá röltir hún til okkar og spyr hvaða stafur þetta sé. Eitt af því sem er svo gaman við að fylgjast með þessu er að sjá breytinguna úr því að lesa einn staf í einu og í það að lesa tvo stafi í einu. Núna er hún farin að lesa 3 til 4 stafi í einu þ.e. mynda samfellt hljóð úr þeim.
Og það eru líka framfarir hjá Elvari Hrafni á svipuðum slóðum - ekki það að barnið sé farið að lesa - heldur er hann farinn að mynda ný og ný hljóð og apar oft hljóð upp eftir okkur. Þá verðum við alltaf meira og meira vör við hvað hann skilur og hann er farinn að fara í einfaldar sendiferðir fyrir okkur. Fer t.d. alltaf sjálfur á morgnana með bleyjuna sína í ruslið og getur vel hjálpað til við að leggja á borð þegar hann fær fyrirmæli um hver á að fá hvaða disk eða hvaða glas, þá röltir hann með það á réttan stað við borðið.
Hann kann að segja hvað kisa segir, hvað mu-mu segir, me-me, nanana (banana) og um jólin var hann að æfa sig að segja Týra sem kom reyndar bara út eins og Tý. Þá getur hann sagt dót en notar það ekki sjálfur að fyrrabragði. Hann segir ma sem merkir meira og svo segir hann líka mamma og dada og það er ótrúlega krúttlegt þegar hann kallar í okkur.
Eitt annað sem hann kann líka er að nota tákn fyrir það að borða, ég byrjaði á þessu strax og hann fór að borða fasta fæðu, að setja höndina upp að munninum og klappa þar létt og sagði borða. Hann er löngu farinn að nota þetta tákn sjálfur og gefur því til kynna þegar hann er svangur eða þegar við erum að fara að borða. Annað sem ég byrjaði nýlega að nota er að setja höndina fyrir ofan höfuðið og vísa fingrunum niður og segja bað þegar það á við. Valgeir spurði hann á Aðfangadag hvort hann vildi koma í bað og þá rölti hann sjálfur inn á bað og setti höndina svona fyrir ofan höfuðið. Það er svo gaman að sjá hann gera þessi tákn sjálfur og ég vildi að ég kynni fleiri einföld tákn.

Ég tók eftir því í gærkvöldi að nú held ég alltaf að Sóley Lára eða Birkir séu að hringja í okkur í hvert sinn þegar síminn hringir. Enda geta tvíburarnir komið hvað úr hverju. 40 vikur eru reyndar ekki fyrr en 21. janúar en það er harla ólíklegt að hún gangi svo lengi með blessuð börnin sem við bíðum orðið svo spennt eftir. Í fyrradag var hún með bakverki sem jukust þegar leið á daginn en svo hættu þeir... og voru bara litlir í gær...og í dag á pabbinn afmæli og það væri bara ósanngjarnt ef þau myndu öll eiga afmæli í dag nema Sóley Lára :o) Það væri tilvalið hjá þeim að koma ca 10. janúar.

Að þessu sinni langar mig að biðja ykkur lesendur góðir ( eða er þetta kannski bara lesandi góður... ) að kvitta fyrir komunni því það væri gaman að vita hverjir eiga hér leið um.

Segi þetta gott í bili kæru lesendur til sjávar og sveita og í Ástralíu :o)

Of sein nóvemberfærsla

Nú klikkaði ég heldur betur, engin nóvemberfærsla. Uss uss uss
Enda beið mín kvörtunarbréf í póstinum í morgun - ég biðst afsökunar Inga Hrund!!!
Eitt og annað hefur nú samt á daga okkar drifið í nóvember og þar ber helst að nefna að Elvar Hrafn fór að ganga 17. nóvember. Þá var hann búinn að vera að ganga á milli okkar í nokkrar vikur en þorði ekki að skella sér út í þetta nema að hafa öruggan lendingarstað á hinum endanum. En eftir kvöldmat þann 17. þá bara lét hann sig hafa það og rölti af stað út í óvissuna og mikið skemmtum við okkur vel öll saman yfir þessu. Við hlógum og hlógum að honum því hann var vissulega svolítið fyndinn í þessum óstyrku skrefum sínum, og hann hló og hló og fyrir vikið var erfiðara að labba. Göngulagið var svolítið eins og hann hefði fengið sér í aðra tánna....
Dagmamman setti hann á vigtina heima hjá sér og gat ekki betur séð en að hann væri hátt í 12.5 kg - í öllum fötunum :o) Ætli hann verði ekki orðinn þyngri en Elma Hlín með vorinu.

Eitt af því sem við höfum verið að bralla í nóvember er að setja heimateknu videóin okkar á aðgengilegra form. Mikið rosalega er gaman að horfa á þessi brot úr lífi okkar fyrir nokkrum árum. Það sem var verið að vinna í núna eru videó tekin þegar Elma Hlín er rúmlega 2 ára og þvílíkur snillingur sem þetta barn er. Hún var, og er reyndar enn, alltaf syngjandi og eitt af því sem hún hefur gert svo mikið af er að syngja leikinn sinn, þá syngur hún hvað er að gerast í leiknum. Annars er hún orðin ansi mikið spennt fyrir jólunum þessi snót og fær alveg spenning í kroppinn þegar við erum að tala um jólin, alveg dásamlegt. Við höfum haft pakkadagatal hingað til en í þetta sinn ætlum við að hafa dagatal sjónvarpsins og það er líka mikil spenna fyrir því að sjá hvernig þetta virkar allt saman.

Í nóvember fór Elma Hlín að spyrja hvenær við ætluðum eiginlega að gera laufabrauð svo ég benti henni á að það væri betra að spyrja ömmu um það. Amma gat frætt hana á því og á laugardaginn var fórum við til Möggu frænku og skárum út ca 130 kökur. Elma Hlín var bara nokkuð dugleg og iðin við að fletta og það voru bara 2 kökur sem báru þess merki að barn hefði verið að verki. Já og hún hélt sig bara vel að verki þrátt fyrir að Mamma Mia væri í gangi í næsta herbergi, fór bara nokkrum sinnum að athuga hvað væri að gerast :o)
Það er sko aldeilis uppáhald sú mynd og hún syngur þessi lög hástöfum og vill helst alltaf hlusta á þau þegar við erum í bílnum. Hún er reyndar með sína eigin útgáfu af textum við sum lögin - gæti reyndar líka verið finnska þýðingin :o)

Eitthvað eru veikindi búin að vera að plaga okkur í nóvember og þá helst okkur Elvar Hrafn að þessu sinni. Hann fékk berkjubólgu sem gekk þó hratt til baka og svo var magakveisa eitthvað að hrella okkur líka. En við erum orðin brött í dag.

Eitt nýtt hjá honum Elvari Hrafni er að fara að gráta þegar við förum fram á kvöldin eftir að hafa lesið fyrir hann. Þá er hann óskaplega sár yfir því að þurfa að vera einn og það lagast allt ef við komum inn til hans aftur. En það er ekkert í boði að fá yfirsetu þar til maður sofnar á okkar heimili - hljómar kannski harðneskjulega fyrir sumum en þau fá fullt af knúsi og keli allan daginn - svo hann verður bara að læra að sofna sjálfur. Enda er þetta grátur í stutta stund og svo sofnar hann. Þetta hefur komið fyrir kannski 5 sinnum undanfarna viku eða svo og vonandi er hann bara búinn að læra að við erum bara handan við hornið svo hann getur sofið alveg rólegur.

Í gær átti Valgeir afmæli og Elma Hlín var búin að spyrja oft hvernig afmæli hann ætlaði að hafa í þetta sinn en hún hélt að pabbi sinn ætlaði alltaf að halda búningaafmæli saman ber kúrekaafmælið í fyrra. Eitt af því sem við gáfum honum var pönnukökupanna og hún var óspart notuð í gær enda tókum við á móti þremur settum af gestum. Það var nú frekar flott þegar amma Tóta var að fara yfir deiggerðina og almenna pönnuköku tilburði hjá honum, kona sem bakaði pönnukökur á hverjum degi til fjölda ára. Og Elma Hlín fylgdist með á kantinum. Það koma myndir af því og fleiru skemmtilegu alveg á næstunni.

Segi þetta gott í bili og óska ykkur huggulegrar aðventu.

Hver að verða síðastur...

Já nú fer hver að verða síðastur til að setja inn færslu í október svo það er best að vinda sér í þetta.
Þetta er svo sannarlega búinn að vera viðburðaríkur mánuður en það hefur líklega ekki farið framhjá neinum. Ég ætla svo sem ekkert að tjá mig um þetta hér og nú en aldrei þessu vant var gott að eiga ekki summur hjá bankanum, vera á leiðinni til útlanda eða yfir höfuð að hafa tekið þátt í fylleríinu.
Við höfum bara verið í okkar daglega amstri og átt góða daga. Það sem er kannski helst af okkur að frétta er það að ég var búin að skrifa undir ráðningarsamning við Glitni en dró það til baka í þessu ástandi, svo við hjónakornin munum áfram starfa saman í deCODE, eins og okkur líkar reyndar vel, en það er vissulega áhættusamt að hafa öll eggin í sömu körfunni. Vonandi þurfum við ekki að súpa seiðið af því. Annað fréttnæmt er, að nú getum við dobblað Elvar Hrafn til að ganga á milli okkar allt upp í svona 2 metra. Til að fá hann af stað er gott að hafa eitthvað matarkyns eða annað spennandi á hinum endanum :o) hann labbar stundum af stað sjálfur 1 skref frá þeim stað sem hann stendur á en lætur sig svo síga niður á hnéin og skríður af stað. Hann er ósköp góður að dunda sér og getur leikið sér drjúgt lengi inni í herbergi aleinn. Um daginn vakti hann systur sína á svo fallegan hátt, hann skreið inn til hennar, upp í rúm, kyssti hana á kinnina og strauk svo á henni bakið. Er hægt að vakna við eitthvað betra?
Þau eru ósköp góð saman, hún er þolinmóð við hann og vill honum allt hið besta. Ef eitthvað er þá nýtur hann kannski full mikið góðs af því hvað hún er góð við hann því stundum hallar á hana. En hún veit að hún fær dótið eftir stutta stund ef hún leifir honum að fá fyrst. Hann er reyndar mjög góður að gefa og réttir manni nánast alltaf ef maður segir: takk.
Elma Hlín er mjög upptekin af umhverfinu og umhverfisvernd þessa dagana og vikurnar. Það er vegna þess að hún er í umhverfisráði í leikskólanum og þar er mikið spáð í slíka hluti. T.d. kom hún heim einn daginn og vildi fara yfir alla ofnana og stilla þá á 1. Hún er búin að fræða okkur á því að það þarf ekki mikla sápu, maður á að slökkva ljósin þegar maður fer úr herberginu og í dag sagði hún að maður ætti að kaupa klósettpappír með svani á ( ekki mynd á pappírnum heldur endurvinnslusvaninum á umbúðunum ). Þá fór hún með leikskólanum í Sorpu og þar fengu þau gefins þrauta-/litabók sem hefur fengið mikla athygli hér á bæ. Mér finnst þetta allt hið besta mál og alveg frábært að fá þessa vitund inn hjá börnum sem vonandi nýtist þeim alla tíð.
Eins og sum ykkar vita þá fór hún Valey Sara til Ástralíu á dögunum og það eru nú aldeilis spennandi sögur sem hún færir okkur þaðan. Nú er hún í girðingarvinnu á litlu kúabúi þ.e.a.s. bara með 1000 kýr. Á þessum bæ býr reyndar bara bóndinn og þau 2 eru í því að girða fleiri ferkílómetra. Hún á von á að vera þarna í 3 vikur eða svo og fara svo á nýjan bæ. Hún er búin að sjá kengúrur á faraldsfæti, sjá emúa rétt upp við bíl sem hún var í, láta frosk hlaupa yfir tærnar á sér, fara á hestbak, fá landvistarleyfi í Tokyo frá flugvellinum, ferðast tæpa 900 km inn í Ástralíu frá Brisbain og sitthvað fleira. Það er alltaf spennandi þegar við heyrum frá henni sem er þó ekki nógu oft því hún er búin að vera í mjög stopulu netsambandi. Vonandi getur hún farið að blogga reglulega fljótlega. Fyrir áhugasama þá má lesa um Ástralíuför hennar hér: www.valeysara.bloggar.is
Og það er nú fleira að frétta af systrum mínum því Sóley Lára og Birkir eiga von á tvíburum nú í janúar ( já eða fyrr... ) og hér má fylgjast með þeirra síðu: www.birkir.net/b1/erfingjarnir
Já það er sko nóg um að vera en ég læt þetta gott heita að sinni og minni bara á myndir í lokin.

Haustaðlögun

Nú er langt liðið á september og við fjölskyldan búin að koma ágætis rútínu á okkar líf. Allir hafa aðlagast nýjum aðstæðum vel en það lítur þó út fyrir frekari breytingar hjá okkur þegar lengra líður á haustið, meir um það síðar!!
Elma Hlín er byrjuð í fimleikum og finnst það ekkert smá spennandi. Reyndar eru bara 2 æfingar búnar og ég er búin að vera á þeim báðum og það er svo gaman að sjá þegar hún er að byrja á einhverri æfingu og eftir því sem hún er endurtekin oftar nær hún betra valdi á henni. Þessar æfingar eru á þriðjudögum frá kl 17:30 - 19:00 svo það er ansi mikið span á mér eftir vinnu þann dag. Ég hjóla heim og undanfarna þriðjudaga hefur verið ansi hvasst og áttin mér ekki hagstæð. Þegar ég svo loks kemst heim þá hendist ég í sturtu og út aftur með hana. Það væri nú lúxus ef fimleikarnir hjá Fylki væru komnir í Mest húsið, þá væri þetta ekki svona mikið span og auðvita frábært að eitthvað gott starf fari í húsið. Auð hús eru alltaf svolítið sorgleg. Nú er hún í skólahóp í leikskólanum og í honum er hún að fá verkefni heim. Er reyndar bara búin að fá eitt og það var að skrifa niður hvað henni þætti skemmtilegast í leikskólanum. Hún var ekki lengi að svara því: Vera í skólahóp. Það er gaman að sjá að þau verkefni höfða til hennar og vonandi verður þessi sami áhugi fyrir skólastöffi hjá henni næstu 10-15 árin :o)
Elma Hlín stautar sig fram úr einföldum orðum en bara í hástöfum og ég held að ef við héldum þessu eitthvað að henni þá yrði hún ekki lengi að verða læs. En þetta er eitthvað sem við dúllum bara við þegar hún hefur áhuga. Það sem mér finnst hins vegar meira um vert er að hún getur sjálf fundið sér einföld orð og skrifað þau niður, oftast stafrétt. Þá segir hún orðin hægt og heyrir úr hvaða stöfum orðin eru búin til úr og ýmist skrifar þau eða stafar fyrir okkur. Okkur foreldrunum til ómældrar gleði og stolts.
Elvar Hrafn er búinn að fá 3 jaxla og einn er annað hvort búinn að ryðjast upp eða gerir það á næstunni. Hann er búinn að vera með hita með þessu og auk þess slatta af hori. Það er svo fyndið að hann hefur alla sína tíð ( já þetta eina ár ) verið mikill jafnaðargeðs drengur en nú er að verða nokkur breyting þar á. Eftir að hann fór til dagmömmunar og þarf að hafa fyrir lífinu með fleiri börnum þá hefur hann komist að þeirri niðurstöðu að það sé gáfulegt að gráta ef maður fær ekki það sem maður vill og aukin dramatík gæti hugsanlega aukið líkurnar á að ná árangri. En við foreldrarnir reynum að vera samstíga í því að láta þetta ekki virka meðvituð um að það fengum við bara í hausinn á næstu árum, oft!!!
Annað sem hann er að prakkarast þessa dagana er að bíta, hann er búinn að narta í 2 börn hjá dagmömmunni og í gær beit hann systir sína ógurlega í andlitið svo það sér á henni rauðan tannfara hring á kinnbeininu. Vonandi lætur hann af þessari slæmu iðju hið fyrsta og ég vona sannarlega að þetta hafi eitthvað með jaxlatökuna að gera. Elvar Hrafn er ekkert farinn að æfa sig í að labba einn og virðist ekkert hafa hugmynd um að það sé eitthvað sem hann gæti hugsanlega gert. Hann sleppir höndunum stundum þegar hann er eitthvað að dúlla sér en það virðist alltaf vera óvart, ekki meðvitað. Mig dreymdi um daginn að við vöknuðum einn morguninn og Elvar Hrafn væri farinn að ganga, ég sagði við Valgeir að kannski væri þetta eitthvað sem hann væri búinn að gera lengi en við værum bara að sjá þetta í fyrsta sinn. Svo leit ég á úrið mitt til að sjá dagssetninguna til að muna hvaða dag hann hefði labbað fyrst. Það stóð 27 á úrinu svo nú er bara að bíða og sjá hvað gerist 27. október því ég get ekki séð að hann sé neitt á leiðinni að fara að labba 27. september :o) Hann er alltaf jafn mikið keludýr og það er svo gott að halda á honum eða kúra með honum uppi í rúmi þegar hann kemur og knúsar mann. Svo gefur hann svo góða ( og blauta ) kossa. Hann er orðinn mjög duglegur að leika sér og fyrir þó nokkru síðan fór hann að gera bílahljóð þegar hann keyrir bíla á gólfinu. Nú erum við að æfa dýrin :o)
Um næstu helgi er heimalandasmölunin og þá er nú líf og fjör á Bálkastöðum. Og í október eru ýmist atburðir á dagskránni, má til dæmis nefna litadag okkar 5dk kvenna sem að þessu sinni er í umsjón Sirrýjar og Siggu Maju og mikill spenningur er fyrir. Frekar af því síðar.

Ágúst á enda

Já, ágúst er senn á enda og á mánudaginn byrja ég að vinna eftir árs fæðingarorlof. Það verður bara spennandi þó svo að mér sé ekki farið að leiðast neitt hér heima og hef enn næg verkefni sem bíða þá bara komandi haustkvölda. Valgeir er að fara í hálfa vinnu fram að áramótum og Elvar Hrafn er búinn að vera í aðlögun hjá Ragnheiði dagmömmu síðustu viku. Það gekk bara nokkuð vel en stundum þurfti að taka hann upp úr barnahópnum og leyfa honum að sitja í stól og horfa á hina og átta sig svolítið betur hvernig þetta gengi fyrir sig allt saman. Þá var gott að hafa Tuma sinn ( það er bangsinn hans sem hefur næstum sama tilfinningagildi fyrir hann og Aggis hefur fyrir Elmu Hlín, alveg frábært að eiga svona góða bangsa ). Reyndar beit hann eina stallsystur sína í fingurinn hjá dagmömmunni svo hann verður undir vökulum augum og vonandi gerist það aldrei aftur......
Elma Hlín byrjaði aftur í leikskólanum um miðjan ágúst og var spennt að fara á ný, nú verður hún í skólahóp og svo verður hún reglulega í útistofu úti í Björnslundi. Það verður spennandi að fylgjast með því öllu saman. Reyndar sagði hún við mig á dögunum að hún vildi að hún væri að fara í skóla. Það kemur að því fyrr en varir...
Elvar Hrafn ( 11.155 kg og 77.5 cm ) varð ársgamall 15. ágúst og fannst alveg rosalega gaman að láta syngja fyrir sig afmælissönginn. Það má sjá videóklippu af því á Facebook síðunni minni fyrir áhugasama. Það videó var reyndar tekið upp í afmælisveislu hans og Þórdísar Óla og Sirrýjar dóttur úti í Danmörk. Það var svona upp á sportið sem við héldum smá veislu þar bara til að geta sagt frá því að hafa haldið afmælisveislu í útlöndum. Við fórum sem sagt til Danmerkur 29. júlí og vorum fram til 7. ágúst. Fyrstu 2 dagana vorum við í Kaupmannahöfn en svo fórum við með 5dk ( Fimmtudagsklúbbnum ) til Lalandia. Þar áttum við góða daga og var sú ferð enn ein skrautfjöðurin fyrir þetta sumar. Eftir að við komum heim fórum við í sveitina í nokkra daga og svo fórum við á Landbúnaðarsýninguna á Hellu. Þá sömu helgi fórum við líka á Bráðamóttöku barna því 1. árs sprautan fór svo rosalega í Elvar Hrafn að lærið á honum stokkbólgnaði. Við fórum með hann á Heilsugæsluna, þar var okkur bent á að fá ofnæmislyf fyrir hann en ef hann fengi hita þá þyrfti að endurmeta stöðuna. Nú, þegar leik Íslendinga og Spánverja lauk með stór sigri okkar þá vaknar Elvar Hrafn af dúrnum sínum og var kominn með hita svo ég gat ekki fagnað úrslitunum með viðeigandi hætti heldur hringdi beint á Heilsugæsluna og þar var okkur bent á að fara strax á Bráðamóttökuna. Þar komu 2 læknar að líta á hann og það varð úr að við færum bara heim aftur en áttum að koma aftur um morguninn. Ef hann yrði verri þá ættum við auðvita að koma strax. Morguninn eftir hafði þetta versnað, hann var rosalega bólgin, lærið var tvöfalt og er það engin smá smíð fyrir..... rautt og heitt viðkomu. Við fórum aftur niðureftir og nú komu 3 læknar að skoða hann. Það var ekki vitað hvað olli þessu, gat verið sýking eftir sprautuna, gat verið ofnæmi og gat líka verið svona rosaleg viðbrögð við bólusetningunni. Það var ákveðið að setja hann legg til að taka blóðsýni og til að hafa hann þá tilbúinn ef þyrfti sýklalyf í æð ef þetta reyndist vera sýking sem þeir voru helst farnir að hallast að. Eftir 6 stungur og ógurleg öskur og grátur þá gafst læknirinn upp, við vorum bara 4 sem héldum honum, og sagði að hann væri of sterkur. Svo það var bara tekin blóðprufa úr ristinni og við máttum bíða í 2 klst eftir niðurstöðu úr henni. Hann var ekki með sýkingu og þetta orsakaðist af viðbrögðum líkamans við einhverju af efnunum í bólusetningunni. Næst þegar hann fær bólusetningu þá þarf hann að fá efnin eitt og eitt í einu og með viku millibili. Hann fékk sprautuna á fimmtudegi og á sunnudeginum var bólgan farin að hjaðna og hann var næstum samur á lærinu á mánudeginum.
Þannig fór um sjóferð þá en hvert ætli leiðin liggi nú í september?
Frá því verður greint hér síðar í máli og myndum, aðalega myndum.

Færsla um ferðalög og fleira

Við höfum verið svolítið á faraldsfæti þetta sumarið og það er vel. Í gegnum tíðina höfum við Valgeir gert þó nokkuð af því að ferðast en síðustu tvö sumur hefur verið lítið um það vegna óléttu og barneigna. Það var því alltaf á döfunni að reyna að fara eitthvað í sumar og auðvita ferðumst við um á erfðagóssinu, Patrol. Það er nú svo fyndið með þennan bíl að pabbi og mamma keyptu hann árið 1992 og það er óhætt að segja að hann hafi verið notaður “svolítið” síðan þá því hann er keyrður ca 520.000 km og slær ekki feilpúst ( juuu, eins gott að það breytist ekki við þessa færslu ) og strákarnir, þ.e. tengdasynirnir, hlúa nú að honum sem nýr væri og eru hæst ánægðir með að hafa hann til brúks hér sunnan heiða. Og á honum höfum við hossast aðeins um landið í sumar. Fórum í júní á Strandirnar, gistum fyrst í Bjarnarfirði og þar fann Elma Hlín spóahreiður á tjaldsvæðinu. Þar var mjög fallegt veður en óneitanlega mjög kalt um nóttina. Þaðan héldum við áfram norður Strandir og áðum næst í Djúpuvík, þar fóru Valgeir og Elma Hlín í skoðunarferð um gömlu síldarverksmiðjuna en ég og Elvar Hrafn í gönguferð um næsta nágrenni. Svo hittumst við aftur eftir að túrnum þeirra lauk og ætluðum að fá okkur nesti. Ég setti höndina í vasann til að ná í bíllyklana en ..... engir voru lyklarnir!!!!! Úppsss ég var búin að týna þeim á göngunni og hinir lyklarnir í Reykjavík. Nú var að reyna að hugsa skírt og fara yfir gönguna og hvað ég hafði gert. Þá mundi ég að ég hafði tekið myndir á símann minn og ég mundi vel hvar það var svo við örkuðum þangað og þar glampaði á þá í sólinni, mér var MIKIÐ létt. Við fengum okkur nesti við hleðslu í fjörunni og héldum svo áfram. Við keyrðum hægt í gegnum Trékyllisvík og höfðum stutt stopp í Ingólfsfirði því börnin sváfu. Í Ófeigsfirði tjölduðum við og skelltum okkur svo í fjöruferð. Eftir rosa gott grill hafði Elma Hlín orð á því að sig langaði í fjallgöngu og við vorum svona lala spennt fyrir því. Þá sagði hún: “Afhverju gerum við ekki eitthvað erfitt”. Við gátum ekki annað en brosað að þessu og faðir hennar heldur meira en ég og vildi meina að nú, fremur en endranær, líktist hún móður sinni. Svo við mæðgur fórum í fjallgöngu en á leið okkar að næsta “fjalli” fundum við afvelta kind sem ég reysti við og svo við náðum í Pétur Ófeigsstaðahaldara sem lét eigandann vita. Nú, við Elma Hlín röltum upp og komum svo við hjá kindinni á niðurleiðinni en þá var hún dauð. Svo við létum Pétur líka vita af því til að spara bóndanum ferðina úr Trékyllisvík að ná í hana. Daginn eftir fórum við norðar en bærinn og héldum út að Hvalá. Þar röltum við að fossinum en ég get ekki neitað því að ég horfði oft í kringum mig leitandi að hvítum þústum á ferðinni. Þetta rétt eftir að hvítabirnirnir fundust á Skaga sem er beint á móti og ekki ólíklegt að þeir hefðu eins geta náð landi þarna eins og á Skaga. En sem betur fer virtist sem við værum ein á ferð. Þegar Hvalárskoðun okkar lauk héldum við úr Ófeigsfirðinum og í Ingólfsfjörð og í þetta sinn stoppuðum við og sýndum börnunum. Fórum auðvita inn í gamla síldarbræðslutankinn og fengum okkur svo nesti út undir húsvegg þar sem krían var ekki að missa sig. Næst héldum við í Norðurfjörð og þaðan í sundlaugina á Krossnesi. Hún er mjög skemmtileg, ca 10 m frá fjörunni. Þar vorum við í geggjuðu veðri og nutum okkar vel. Á heimleiðinni fannst okkur tilvalið að teygja úr okkur á tjaldsvæðinu í Bjarnarfirði sem við höfðum gist nóttina áður og auðvita kíktum við aftur á hreiðrið. Viti menn, var ekki bara einn unginn á leiðinni út og það þótti okkur gaman að sjá. Þennan dag fórum við í Bálkastaði þar sem var heyskapur í gangi sem Elma Hlín og Valgeir tóku þátt í.
Næsta reisa sem við fórum í var út í Flatey. Geir granni ( nágranni ) og dætur hans þær Sara Hlín og Freyja Rún voru í viku þar og hvöttu okkur til að koma og heimsækja sig. Við Valgeir ætluðum að fara þangað í eftir-brúðkaup-vikunni okkar en þar sem ég festist í hálsinum þá hættum við við í bili, tja eða í 6 ár :o)
Við vöknuðum að ganga sex og Elvar Hrafn fór í pössun til Sóleyjar Láru en við hin keyrðum á Stykkishólm og náðum Baldri kl 9. Það tekur ca 1 og 1/2 klst að sigla út og við fórum í glaðasólskini og blíðu. Þegar við komum í Flatey biðu Geir og stelpurnar eftir okkur á bryggjunni. Hann tók svo Elmu Hlín en við fórum í skoðunarferð um eyjuna með leiðsögustúlku. Við hittum þau svo eftir hana og vorum ýmist í gönguferðum, afslöppun, 8 ára afmæli eða fjöruferðum þennan dag. Enduðum svo á að borða dýrindis súpur á hótelinu. Við tókum svo seinni ferjuna til baka í land og keyrðum til Reykjavíkur á ný og vorum komin heim að ganga 11 um kvöldið eftir góðan dag.
Síðasta ferð okkar var helgina 18. - 20. júlí en þá fórum við í Þjórsárdalinn með Bjarna, Bylgju, Stefáni Inga, Óla, Sirrý, Þórdísi og fleira fólki. Við fórum á föstudaginn og veðurspáin lofaði góðu. Mest megnis stóðst hún en það var þónokkur gjóla sem við höfðum ekki gert ráð fyrir. En við létum það nú ekki trufla okkur við góða skemmtun og góðan félagsskap. Á laugardaginn var alveg geggjað verður og þá fórum við m.a. að vaða í ánni og í sund. Á sunnudeginum fórum við og Óli, Sirrý og Þórdís svo í bíltúr inn í Veiðivötn, í Landmannalaugar, Landmannaleið aftur í Vestur átt og í siðmenninguna gegnum Landssveitina. Þá vorum við búin að taka frá eina helgi núna í júlí til að ganga Fimmvörðuhálsinn en þar sem það rigndi ógurlega þá hættum við í bili. Og ekki er ferðum okkar lokið þetta sumarið því í næstu viku höldum við til Danaveldis með flestum meðlimum Fimmtudagsklúbbsins og það er komin spenna í hópinn :o) Hver veit svo hvað við gerum fleira í ágúst....

Eiríkur og Kristín Amelía eignuðust stúlku 23. júlí síðast liðinn og nú bíðum við spennt eftir fréttum af Ingu Birnu og Helga og svo eiga Gaui frændi og Birna líka að fara að verpa á næstu dögum. Yndislegt alveg hreint.

Ef einhver nennti að lesa alla leið hingað þá get ég frætt ykkur á því að það er komið fullt af myndum. Þeir sem eru í vandræðum með að skoða myndirnar þurfa að vita að eftir að albúmið er valið hér efst vinstra megin þá kemur upp blá síða og þar þarf að smella á hnapp sem á stendur: login ( efst í hægra horninu). Þá þarf að setja inn aðgangsorð og leyniorð sem hvoru tveggja er: gestur

Njótið vel

Hæ hó jibbý jey -Júnítíðindi

Jebb... júní er rúmlega hálfnaður, Elvar Hrafn orðinn 10 mánaða og Elma Hlín að verða 5 ára. Svo það má með sanni segja að tíminn fljúgi áfram en við reynum að njóta líðandi stundar sem best við megum. Ég var að setja inn myndir sem auðvita segja betur en nokkur orð það sem á daga okkar hefur drifið í maí og það sem af er júnímánuði. En til að stikla á stóru þá höfum við farið í sauðburðinn, notið góðviðris daga ýmist í almennri útiveru eða bara á pallinum, þroskast, farið á skólahátið hjá Norðlingaskóla, fengið göt í eyrun, og sitt lítið af einhverju fleiru. Það er alla vega alveg á hreinu að okkur leiðist sko ekki.

Í síðustu viku byrjaði Elma Hlín á sundnámskeiði og það gengur bara ágætlega en það getur stundum verið erfitt að muna að maður á að vera að horfa og hlusta á kennarann allan tímann :o) Hún verður á námskeiðinu út þessa viku en hún er komin í sumarfrí frá leikskólanum frá og með deginum í dag og verður í fríi fram í miðjan ágúst. Við stefnum á að eiga margar kósýstundir þangað til, ummmm. Hún er úti að leika sér flestum stundum og það er alveg dásamlegt að eiga svona góða granna og góð grannabörn. Þau eru svo dugleg að leika sér, kríta, hjóla og hlaupahjólast og finnst ekki sanngjarnt þegar við köllum á þau inn til að fara að sofa. Bara hið besta mál.

Elvar Hrafn hefur tekið stórstígum framförum síðan síðast, nú skríður hann um allt á fjórum fótum og stendur upp út um allt. Okkur finnst voða gaman að fylgjast með honum og dásama hann. Það gengur líka ágætlega að siða hann til - tja svona oftast :o) Hann byrjar daginn yfirleitt milli 6 og 7 en hann er ekki með vesen þó hann sé vaknaður, hann getur unað sér í dágóða stund áður en hann vill fara á fætur, foreldrunum til ómældrar ánægju. Hann fór í sína fyrstu næturgistinu nú um helgina og heillaði mömmu sína alveg upp úr skónum með því að vinka bless í fyrsta sinn þegar við vorum að kveðjast. Mamma var í bænum og pabbi kom og sótti hana og börnin á laugardeginum því við vorum að fara í útskrift hjá Bjarna kennara. Á sunnudeginum fórum við svo norður með tengdó og eyddum deginum þar og tókum börnin með suður. Í lok maí ruddust niður 3 tennur á 3 dögum í efri góm og svo kom 4 í gær. Þannig að hann hefur slefað eftir því en ekki verið að taka nein dramaköst yfir þessu :o) Þá hefur hann stækkað um 2,5 sm á einum mánuði. Bæði það og tanntakan gæti útskýrt nokkrar óværar nætur, en þá hefur hann verið að brölta, búinn að skríða sig út í horn, standa upp sofandi en vælandi og verið eitthvað að kvarta en það er kannski ekki skrítið miðað við allt og allt. Hann er sem sagt orðinn 75 sm og 9.760 gr í 10 mánaða skoðuninni, hann heldur sinni kúrfu og er einu striki yfir meðalkúrfunni. Vonandi tókust kynbæturnar hjá okkur það vel að hann verði hávaxinn eins og pabbi :o)

Sumarið er svo sem ekki mikið skipulagt hjá okkur. Valgeir mun taka sér frí þegar stemmingin er þannig í júní og júlí en vera í fullu feðraorlofi í ágúst. Hann verður svo í hálfu orlofi á móti vinnunni frá september og fram að áramótum. Ég fer að vinna í byrjun september eftir árs fæðingarorlof. Ég vildi að allir gætu tekið ársfæðingarorlof, þetta er bæði mikilvægur og dásamlegur tími.

Ætli sé ekki best að fara að halla sér til að vakna ferskur á þjóðhátíðardeginum því mig grunar að við eigum nú eftir að bralla eitthvað skemmtilegt saman.
Over and out!!

Sumarstemming

Já það er sko búin að vera sumarstemming á okkur hér í Norðlingaholtinu. Það er svo notalegt að finna lífið vakna svona á vorin og eins gott að njóta þess því rigningin mætir á morgun og hver veit hvað hún á eftir að stoppa lengi.....
Það hefur ýmislegt á daga okkar drifið síðan síðast. T.d fórum við í Ölver með 5dk yfir eina helgi í apríl, það var alveg stórgaman og helgina þar á eftir fórum við í bústað með tengdó sem er alltaf voða notalegt. Reyndar hrjáði okkur smá heilsuleysi en það er nú allt gengið til baka fyrir utan horið hjá Elvari Hrafni sem fer þó minnkandi. Svo erum við búin að fara í nokkur afmæli og endurheimta tengdadótturina og hennar ágætu foreldra frá Argentínu.
Nú er Elvar Hrafn farinn að fara um allt en enn á maganum. Hann fer upp á fjóra í skriðstellingu og setur annann fótinn fram en svo er ekki komin meiri samhæfing hjá honum og hann skellir sér fram á bringuna og fer svo áfram á maganum með því að tosa sig áfram á höndunum. Svo var hann farinn að setja hendurnar upp í loftið þegar hann var spurður hvað hann væri stór en svo fannst honum nóg um eftir viku og hætti því bara :o) Hann er farinn að reyna að brölta upp við okkur og finnst fátt skemmtilegra en að standa. Algert yndi þessi strákur. Hann fór í 8 mánaða skoðun um miðjan apríl mánuð og þá reyndist hann vera 9.5 kg og 71.5 cm. Til gamans þá koma hér upplýsingar um okkur Elmu Hlín þegar við vorum á sama aldri. Elma Hlín: 6.625 kg og 69.5 cm Þórey Arna: 9.490 kg og 71.5 cm. Og svona til gamans þá náði Elma Hlín 9.5 kg þegar hún varð 18 mánaða. Já það er smá munur á holdarfarinu á þeim :o) Reyndar er svolítið fyndið að klípa í fellingarnar á Elvari Hrafni núna, þær eru þarna en eru frekar tómar í að klípa.

Ég er búin að græja myndir til að smella á myndasíðuna en man ekki í svipinn aðgangsorðið fyrir 2008 albúmið og þar sem Valgeir er úti að leika sér að rafmagnsbílnum (fjarstýrða) þá bíður það þar til hann er kominn aftur.

Vonandi eigið þið góða daga gott fólk

Myndir og meir

Var að setja inn slatta af myndum af þessum annars myndalegu börnum okkar.

Annars er það helst í fréttum að hér á bæ hefur verið óttalegt heilsuleysi en Valgeir hefur þó farið sýnu verst út úr því. En mitt í þessu öllu tók Elvar Hrafn sínar fyrstu tennur, báðar í neðri góm. Hann var eitthvað stúrinn en ég veit ekki hvort það skrifast á tennur eða hor og hita. Kannski sitt lítið af hvoru. Nú borðar hann orðið þrisvar sinnum á dag og um leið og síðustu skeiðinni af hafragrautnum hefur verið sporðrennt á morgnanna þá kemur rembingssvipur og þá er honum kippt úr stólnum og skellt á koppinn, með góðum árangri :o)
Í nótt er þriðja nóttin sem hann fær ekki að drekka og vonandi gengur hún vel. Fyrsta nóttin gekk eins og í sögu, Valgeir sinnti honum og þetta var ekkert mál og bara smá væl. Í nótt hins vegar var Valgeir ómögulegur vegna höfuðverkjar svo ég varð að sjá um hann og auðvita er ekkert gaman að fá að vera í mömmufangi en fá ekkert að drekka svo það var svolítið væl í ca 30 mín en það var þó alltaf hægt að leiða hugann að öðru. Það verður spennandi að sjá hvað gerist í nótt. Vonandi verður Valgeir þó betri því við erum á því að það sé betra að pabbar sjái um þessa hlið :o)
Annars er norðurför á morgun ( tja, eða síðar í dag, klukkan er jú komin fram yfir miðnætti ) og við eigum örugglega eftir að bralla eitthvað skemmtilegt yfir páskahátíðina auk súkkulaðiáts!!!

Vonandi þið líka :o)
Gleðilega páska